هر شهیدی را کربلایی است

شهید سید مرتضی آوینی:

ما همه افق های معنوی انسانیت را در شهدا تجربه کرده ایم . ما ایثار را دیدیم که چگونه تمثل می یابد , عشق را هم , امید را هم , شجاعت را هم  و … آن چه را که در باره ویژگی های انصارالمهدی گفته اند و دیگران جز در مقام لفظ نشنیده اند , ما به چشم دیدیم … آنچه را که عرفای دلسوخته حتی بر سر دار نیافتند , ما در شب های عملیات آزمودیم . ماعرش را دیدیم .

و اینک پندار ما این است که ما مانده ایم و شهدا رفته اند , اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند … تو بگو کیست که زنده تر است. شهید یا من و تو ؟ چیست که زنده تر است ؟ خاطرات جبهه و شهدا یا روزهایی که من و تو واماندگان از قافله عشق یکی پس از دیگری می گذرانیم ؟

زندگی زیباست اما شهادت از آن زیباتر است … راز خون را جز به شهدا در نمی یابند . گردش خون در رگ های زندگی شیرین است , اما ریختن آن پای محبوب شیرین تر است و نگو شیرین تر , بگو بسیار شیرین تر . راز خون در آن جاست که همه حیات به خون وابسته است.

از عاشورای سال ۶۱ هجری قمری , دیگر زمانی بر عاشورا نگذشته و همه روزها عاشورا گشته است . زمان بر امتحان من و تو می گردد تا ببیند که چون صدای هل من ناصر امام عشق برخیزد , چه می کنیم ؟

… شریان قیام ما نیز به قلب عاشورا می رسد . شهادت جان مایه انقلاب اسلامی است و قوام و حیات نهضت ما در خون شهید است. … و اینک آماده باشید که وقت رفتن است.

هر شهید کربلایی دارد … و کربلا را تو مپندار که شهری است میان شهرها و نامی است در میان نام ها , نه ! کربلا حرم حق است و هیچ کس را جز یاران امام حسین (ع) راهی به سوی حقیقت نیست.

هر شهید کربلایی دارد … و برای ما کربلا پیش از آن که یک شهر باشد یک افق است . یک منظر معنوی است که آن را به تعداد شهدایمان فتح کرده ایم , نه یک بار  , نه دو بار , بلکه به تعداد شهدایمان .

هر شهید کربلایی دارد که خاک آن کربلا تشنه خون اوست و زمان , انتظار می کشد تا پای آن شهید بدان کربلا رسد.

… و آن گاه خون شهید جاذبه خاک را در هم خواهد شکست و ظلمت را خواهد درید و معبری از نور خواهد گشود و روح شهید را به آن سفری خواهد برد که برای پیمودن آن هیچ راهی چز شهادت وجود ندارد…

سر مبارک امام عشق بر بالای نی , رمزی است بین خدا و عشاق … یعنی این است بهای دیدار… .